24.09.2017 (02.07.1396)

کابل در گذشته های خوش

مصطفی «عمرزی»
مجریان بیش از یک دهه ی حاکمیت افغانستان با تاکید فراوان بر بازار آزاد و انواع پابندی بر آن، آشکار کردند چیزی به نام بازار آزاد، فقط یک پدیده ی اقتصادی نیست. آنان با تعهدی که بروز دادند، به این می ماند که شاید با فرهنگ، دین و یا آیینی رو به رو استیم. دستگاه فرهنگی این دین جدید، برای هر ناروای بازار آزاد، توجیه درست کرد و در حالی که در برابر موج فرهنگی و رسانه یی بیگانه، رقیب ناکام و عقب مانده در صف اخیر بود، حتی در سطح پخش آگاهی ها و اطلاعاتی نیز قاصر آمد که با بُعد تاریخی، حداقل افغانان بی خبر را از درمانده گی ناشی از محیطی بیرون می کنند که در سرزمین تاریخی و میراث نیاکان شان، بسیار دچار توهمی نشوند که از مسیر دکان های فرهنگی و رسانه یی بازار آزاد افغانستان، جغرافیا های تصنعی- کنونی پیرامون ما را- چیزی نمانده است مراکز باستانی، قلمداد کنند. از سوی دیگر، انحصار مجموعه های تاریخی- به ویژه تصویری که شماری برای تفریح و دلگرمی، یا در نشانی های بسیار سری و save و یا هم در تاریکی خانه های خویش، نگه می دارند، همه و همه، یک دهه ی پسین را به انزوای فرهنگی- رسانه یی تاریخ ما کشانیده اند. این مساله، خود در ایجاد خلای مقوله ی هویت و این که جغرافیا و ملت ما در دیرینه گی و ارزش های تاریخی، نه فقط ویژه گی دارند، بل قدیمی اند، در برابر بازار فروش امتعه ی بیگانه گان که هریک با دوسیه های شوروی، انگلیسی، پنجابی و جعلی، کالای DC و بی رقیب در بازار آزاد افغانستان اند، در حاشیه بمانند.

 با شریک ساختن این پُست با افغانانم، نه فقط از کشفی آگاه می شویم که بعضی از دوست داران فرهنگ ما درخلوت های «کاپی رایت» خود نگه می دارند، بل بار دیگر حافظه ی تاریخی ملت را به تداعی می آورد که هرگز داشته های فرهنگی کشور را کمتر از دیگران به شمار نیاورند و نه افسرده باشند که اگر بخشی از ثروت مادی و معنوی ما در بیش از سی سال به تاراج رفت، سیمای قبلی آن ها نیز زار بوده است.

ستاسي کمینټ به د پاڼی د مدیریت تر کتني وروسته خپور شي .

Your comment will be published after review by Directorate

Kommentare

Es sind noch keine Einträge vorhanden.
Bitte geben Sie den Code ein
* Pflichtfelder