18.08.2018 (2.05.1397)

نګاهی کوتاه به وضعیت روز استرداد استقلال
غلام حضرت

ملت های جهان همانګونه که دارای نژاد و فرهنګ و آئین مختلف هستند، در سطح کشوری و ملی دارای روز های ملی ګوناګون نیز میباشند.

روز ملی یک کشور یعنی تثبیت هویت ملی شان، ختم جنګهای داخلی و ایجاد روحیۀ واحد ملی و اعلام کشور مستقل میباشد جشن ملی ګرفته میشود.

روز ملی کشور دیګر با کسب آزادی مطلق از چنګال اشغالګران و متجاوزین بر هستی و کشور و بیرون راندن اشغالګران ( البته با دادن قربانی) جشن ملی ګرفته میشود.

روز ملی کشور دیګر با استقرار یک سیستم نُو و جدید و دموکراتیکِ حکومتداری جشن ملی ګرفته میشود.

روز ملی کشور دیګر با ریشه کن نمودن دیکتاتوری های ممتد و طولانی بر وطن خویش، جشن ملی ګرفته میشود.

روز ملی یک کشور دیګر مثلاً با انتخاب قانون اساسی جدید و بیرق ملی جدید، جشن ملی ګرفته میشود.

امّا بعضی کشورهای نو ظهور، قبلاً نه تاریخ داشتتند و نه جغرافیای سیاسی بلکه از روی مصلحت های روز، دارای جغرافیا و استقلال سیاسی شدند، چه بسا یک زمین نسبتاً وسیع و قبلاً با هویت و ترکیب دیګر، تجزیه و هر قطعۀ مشخص منحیث به یک کشور مستقل قد علم نمود.اینکه میګویند استقلال اِعطائی و استقلال کسبی ، منظور از این مقوله همین ماهیت تثبیت هویت ملی است.

بهر حال، امروز بر نقشۀ جغرافیای سیاسی جهان دو صد و چند کشور وجود دارند که هر کدامش دارای روز ملی میباشد که به نحو مطابق میل خود شان و نظر به کیفیت تعریف ملی بودن از روز های ملی خویش تجلیل بعمل می آورند که برای همۀ شان آرزوی مؤفقیت داریم و جشن های ملی شان ګرامی بادا.

یک سال کم یک قرن پیش کشور عزیز ما  از جمله کشور های منطقه بود که افتخار آزادی کسبی ( از راه مبارزۀ مسلحانه و غیر مسلحانه) مردانه وار به چنګ آورد که البته هم مردم و هم درایت و عزم راسخ شخص شاخص امان الله خان در کسب این استقلال راستین، رول عمده و مهم داشت.چون این استرداد استقلال کسبی بود نه اعزازی و اعطائي بناً این امر بر استعمار انګلیس سخت تمام شد و شروع نمود به تضعیف و

تحریف این نعمت بزرګ ملی ما،  که البته همۀ ما میدانیم چه بلائي سر این روحیۀ آزادی خواهی ما آمد.

اګر یک تیم فوتبال در یک مسابقۀ نهائی جام جهانی  با درخشش مثلاً( A ) مؤفق به ګلزنی شود و قهرمان مسابقه و قهرمان جام اعلام شود ولی در آخرین دقایق بازی همین بازیکن Aمصدوم و مجبور به ترک میدان و حتی مجبور به عدم شرکت در توزیع مدال و جام شود آیا برای طرفداران تیم برنده و شخص بازی کن درد آلود و رنج آور نیست؟

مسلماً که ناراحت کننده است.

ما یک دهه در تجلیل سالروز استرداد با بودن امان الله خان مرحوم احساس خوش کامی و شادکامی داشتیم ولی بعد از یک دهه، کام ما از شیرینی تجلیل این روز در کنار منادی و پرچمدار راستین آن نعمت، آهسته آهسته بیګانه ګردید ، با اینهم روز استرداد استقلال در قلب فرد فرد صادق این وطن جایګاه خاص داشت و این جایګاه هنوز هم می درخشد.

امّا سخن اصلی و خطرناک!

بعد از جلوس مؤفقیت آمیز شیرسُرخ و انتخاب احمد شاه بابای کبیر منحیث مؤسس دولت افغانی که یک پروسۀ کاملاً طبیعی و قانونی و حقوقی و اصیل بود، دیګر هیچ پروسۀ حکومتداری  ما( بجز این دهۀ امان الله خانی) اصیل نبود. میخواهم بګویم که در دریای عمیق و پهناور حوادث تاریخی اعم از سیاسی- اجتماعی- فرهنګی هیچ صدف به اندازۀ اصلیتِ  استرداد استقلال  مروارید اصیل بر جا نګذاشت  همه مروارید های بیرون در آمده از این صدف های عجیب و غریب و بعضاً نا متنجانس ونا هم خوان و نا همخون  و نا هم خون و نا همنشبن در نود سال اخیر بدون استثنی غیر اصیل بودند اګر ګوستأخی تلقی نګردد خواهم ګفت که همه مروارید های نود سال اخیر تقلبی بودند.

از خادم دین رسوالله تقلبی ګرفته تا دموکراسی تقلبی، از جهموریت قلابی ګرفته تا انقلاب! تقلبی، از نابغۀ شرقِ تقلبی ګرفته تا قهرمان ملی تقلبی، از رهبران تقلبی جهادی ګرفته تا امیرالمؤمنین تقلبی و از وعده و وعید تقلبی مبنی بر اعادۀ دموکراسی و کومک های جهانی همه و همه تقلبی بنظر میرسد.

بلی! توافق ستراتژیک نظامی و غیره با امریکا نیز اصلیت ندارد اګر واقعاً اصیل میبود چطور ممکن است که ناتو با توجه بر تسلط همه جانبۀ زمینی و فضائی و استخباراتی ایکه بر وجب وجب سرزمین ما دارد ، نیروهای اهریمن پاکستانی وارد سرزمین ما شده و چند صباحی بر یکی از شهر های مهم ما مسلط شوند؟

قصۀ بیانِ درد دل پایانی ندارد و شاید تازه هم شروع این دردها باشد امّا این حقیقت باید درک شود که هیچ روز ملی به سان روز استرداد یا بهتر بګوئیم حصول استقلال از استعمار انګلیس شیرینی و کیف ندارد بناً هر فرد افغان مکلفیت ملی و وجدانی دارد که فرهنګ جا انداختن این روز ګرامی را در تقویم روحیات ملی خویش درج و به آن ارج نهاند تا با تقویۀ روحیۀ تجلیل این روز حد اقل بظاهر هم اګر باشد، عاشق استقلال ملی خود را جلوه بدهیم و با این روحیۀ استقلال خواهانۀ خویش به بهبود وضع نا بسامان کشور ماتم زدۀ خویش کومک نمائیم.بیائید با هم تمام آن اعیاد و جشن های تقلبی ایکه در در جغرافیای خاکی یا ذهنی خویش  ترسیم یا عملی نموده ایم به بوتۀ فراموشی بسپاریم و فقط همین خاطرۀ یک قرن پیش را همیشه ګرامی بداریم تا باشد بر تقویۀ احساسات ما اثر نیک بګذارد،خاطره ایکه در آفریدن آن تمام اقوام شریف این سرزمین شریف نقش بسزائی داشت خاطره ایکه در آفریدن آن خون رنګین هر قوم و ملیت به آن تابلوی ایثار و قربانی زینت عبرت انګیز و درس انګیز بخشیده بیائید قدر این تابلوی ګران قیمت را بدانیم و آنرا در بازار غفلت ها و فراموشی ها به قیمت ناچیز نفروشیم.

ستاسي کمینټ به د پاڼی د مدیریت تر کتني وروسته خپور شي .

Your comment will be published after review by Directorate

Kommentare

Es sind noch keine Einträge vorhanden.
Bitte geben Sie den Code ein
* Pflichtfelder
Bitte beachten Sie, dass die Inhalte dieses Formulars unverschlüsselt sind