02.07.2018 (11.04.1397)

نسل ملتهب

 مصطفی «عمرزی»

دريافت پاسخ در كشوري كه از الف تا ياي آن دشواري دارد، هيچگاه آسان نخواهد بود. پيچيده گي اين مساله، زماني آشكاراتر مي شود كه بحران متداوم و دامنگير، پرداختن معقول و علمي را در نوسان هاي بحراني، فراز و نشيب مي دهد و اين در كشوري كه اقتصاد ناتوان دارد، خود بحراني در بحران است.

 براي آشكارايي، مكاتبي كه در افغانستان امروز ايجاد و از عناصر ضعيف آموزشي و سهولت هاي آن بهره مند اند، در فضایي كه تهديد تخريب و سطح آموزش های پايين، دو عنصر مهم در پايه هاي لرزان مي باشند، در تداوم بحرانی كه پايان ندارد، از سويی سدي براي استحكام بنا و از سوي به عنوان نشاني هایي كه فرآورده هاي موثري نخواهند داشت، دغدغه هايی می شوند كه در پيچيده گي حل دشواري ها، معضل آفرين اند تا مشكل گشا.

در چنان فضایي كه ناگزيري دريافت راه حل و زمينه هاي عملی طرح ها همواره و تا مرز حاد مطرح اند، آن نيروي بشري كه بايد روی سازه ها و بافت ها به كار رود، در بي نظمي ناشي از وضعيت تحميلي ضایع شده و مهمترين بخش آن كه هسته ي جوان نام دارد، در بحران زده گي به گونه ي دايمي منقلب می شود. آنان انقلاب دروني را كه مجرايی براي سهم فعال او نيافته، در زمینه ای لبريز مي كنند كه از تن دادن به كار سنگين و پست تا زنده گي در هجرت و آواره گي، اما روی منافع، كشور، ملت و هويت شان نشسته است. بنابراین از آن چه روزگار و سياست ها بر او تحميل کرده اند، باكي ندارند كه كيستند و از كجایند؟

نسل درگير بحران با هسته ی توانای جوانان، به گونه اي نيروي موثری در تخريش و تخريب اجتماعي، پا به پاي جرياني در تحول و تكامل است كه چشمان اميد ما بر دست آورد هاي 17 سال دوخته شده اند.

حتي در اواني كه روزنه های اميد گشوده مي شوند و مشاهده کردید بالاخره روزي فرا رسيد تا بخش مهمي از نيروي بشري (جوانان)، فرصت های بیشتر بيابند و در دايره ي     گسترده تر از ساليان دشواري (تنظيمي و طالباني) در نشاني هايی به نام آموزشگاه ها و بستر هاي آموزشي، خوش تر به آينده بنگرند، نمی توان از بحراني چشم پوشيد و دور از دلهره بود كه هزاران ديگر در عقب صف و در اخير خط مي مانند و در نااميدي آن چه كه از سهم آنان در ناتواني و ناداري دولت و حكومت گرفته اند، فقط بیاندیشند كه آن چه بر آنان مي رود، تنها كوتاهي رسمي باشد؛ آنان همچنان می پندارند که معضلات، ناشي از بحران نسل درگير بحران است.

ستاسي کمینټ به د پاڼی د مدیریت تر کتني وروسته خپور شي .

Your comment will be published after review by Directorate

Kommentar schreiben

Kommentare

  • محمد (Dienstag, 03. Juli 2018 07:10)

    د متن پر سر چي کوم عکس دئ د هغه څخه یوه قصه راپه یاد سول. وایي چي یوه سړي بیزو په کور کي روزلې وه او هره ورځ یې دوه دانې بادام ګیځ او بیګاه ورکول چي ځراکت یې زیات سي. بیزو به لیدل چي مالک بادام په یوه فلزي کونجۍ کي ایښي دي د هغه څخه دا بادام راباسي. یوه ورځ یې پریکړه وکړل چي د بادامو کونجۍ ته خپله لاس وردننه کړي او څومره بادام چي زړه یې وغواړي راویباسي. کله چي مالک ویده سو نو یې کونجۍ ته لاس وردننه کړ او لاس یې د بادامو څخه ډک کړ. چون د کونجۍ خوله تنګه وه نو ډک موټ یې په کونجۍ کي بند پاته سو. هر څه زورونه یې ووهل نتیجه صفر. آخر یې د وارخطایي نعرې غلبلې پیل کړلې چي په ږغ یې مالک راویښ سو. که څه هم پر غلا یې ګیر کړې وه خو خپله بیزو یې وه پر ګرانه وه. اوس هرڅه چي د پوهولو هڅه کوي چي بیزو په دې قانع کړي چي تر څو دي بادام خوشي کړي نه وي او موټ دي خلاص کړئ نه وي لاس دي راوتلای نه سي. کونجۍ هم فلزي ده مجبور یم چي لاس دي در پرې کړم چي د غلا کولو په سبب روایت هم لري. خو بیزو سر نه خلاصاوه او هغسي غلبلې یې وهلې. اخیر مالک مجبور سو یو سوټی یې راواخیستئ او چي بیزو یې یو څو سوټیه ګرمه کړل بیزو بادام خوشي کړل او لاس یې د کونجۍ راووتئ. اوس هم زموږ د هیواد یو څو محدود اقلیتونو دا فکر وکړ چي په ښارونو کي د تراکم او واکمنانو ته ځان ور نیږدې کولو وروسته چي دربار خپل کړو نو د بهرنیو دولتونو په مرسته پر دولتي واک او سیاسي رهبري قبضه کولو سره هیواد انحصار کولای سو. کله چي یې عملاً دا کار وکړ او د اکثریت اولس کلو او بانډونو ته یې اور ورته کړ نو طبعي خبره ده چي ښارونه په کلو او بانډو باندي چلیږي. کله چي په اطرافو کي جګړه، فقر او بیوزلي وي نو د ښارونو خلګ به خود بیکاره او مفلسه کیږي. زموږ اکثریت اطرافیانو چي د غټو ښارونو اوسیدونکو اقلیتونو ته وکتل چي ډالري تنخواه ګاني چي پر ودریږي نو هم په سیاسي مبارزه لاس پوري کوي نو موږ ولي د خپلو لاندي سوو اساسي حقوقو لپاره سیاسي مبارزه نه سو کولای. اوس د افغانستان اکثریت اطرافي اولس د غټو ښارونو اقلیتي قشرونو ته د عمل په ژبه دا پیغام ورکوي چي د بهرنیانو په مټ اخیستل سوو امتیازاتو څخه تیر سئ. د هیواد سیاسي واک او منابعو عادلانه ویش ته غاړه کښیږدئ. د اکثریت ژبه او کلتور خپل کړئ او تعصب او تکبر پریږدئ نو تر موږ به بیا هم تاسو ډیر اسوده ژوند ولرئ موږ هغسي هم په یوه ګوله ډوډئ او یوه کاسه شلومبو باندي قانع یو. لاکن دوئ سر نه خلاصوي او داغه واویلایې جوړه کړې ده چي لاس دي مو د کونجۍ څخه راوخیژي نور نه څه غواړو او نه څه اورو. اخیر به دوې لاري ورسره کیږي یا به د اکثریت دلاسه یو څو سوټي خوري او پر عدالت او مساواتو به غاړه ایږدي او یا به د بیکاري او بیروزګاري دلاسه دا ښارونه پریږدي په غیر قانوني لارو اروپا، اسټرالیا او امریکا ته به ځي. قانوني لاري خو هغو پر بندي کړي دي نو مجبور دي چي یا به د لوږي او تندي په دښتونو کي مري او یا به په سمندرونو کي د کبانو خوراک ګرځي. خوای ج دي موږ ټولو ته عقل سلیم را په نصیب کړي

Bitte geben Sie den Code ein
* Pflichtfelder
Bitte beachten Sie, dass die Inhalte dieses Formulars unverschlüsselt sind