کاندید اکادیمیسن محمد اعظم سیستان و محمد طارق بزگر

28.12.2017 (07.12.1396)

بمناسبت  29 مین سال نشراتی دعوت میدیا بمدیریت طارق بزګر
کاندید اکا دیمیسن محمد اعظم سیستانی

محمد طارق بزرگر،یکی از نخبه گان فعال اطلاعات جمعی درخارج از افغانستان است که قریب سی سال از بهترین ایام عمر خود را1989) -2017)، در راه  تنویر افکار واذهان هموطنان خود با نشرمجله دعوت وسایت دعوت میدیا، صرف کرده است.

 30سال کارمطبوعاتی وآگاهی رسانی بلا توقف وبدون مزد،  در توان هیچکدام از ما همکاران قلمی آقای بزگر نیست.

آقای بزگر، چرا این همه وقت وانرژی وتوان جسمی ومادی ومعنوی خود را دراین راه صرف کرده است؟ آیا علت این همه سعی وتلاش اوبخاطر کسب مقام وجاه دولتی بوده است؟ نه خیر. من فکرمیکنم که علتش همانا عشق بیکران بکشورش افغانستان ومردم وزبان وفرهنگش بوده واست. عشق ومحبتی را که من در وجود این شخصیت خوش برخورد ومؤدب وصبور وبردبار نسبت به افغانستان درک کرده ام ، کمتر از عشق وعلاقه ای نیست که اعلیحضرت امان الله خان برای تعالی وترقی کشورخود داشت. 

 

دانشمندان جامعه شناسی در مورد عوامل پدیدآورندۀ شخصیت انسان میگویند : «شخصیت ساختهٔ وراثت و محیط زیست اواست.» یعنی  انسان با خصوصیات ژنتیکی خاصی به دنیا می‌آید، و پس از آن سر و کارش با محیط اجتماعی اطراف اواست. محیط اطراف،عبارت از خانواده، همسایگان یا اهل روستا ، مهد کودک ومکتب،وبالاخره جامعه است که نقش مهمی در شکل دهی شخصیت انسان دارد.

انسان از محیطی که در آن بزرگ شده است، خواهی نخواهی  تاثیر می پذیرد، اگر از اطرافیان خود محبت دیده باشد، با دیگران با محبت  رفتار میکند واگر خشونت دیده باشد، طبعاً خشن بار می آید وبا دیگران از درِ خشونت پیش خواهد آمد. اما ذکاوت و خلاقیت و ابتکار از وراثت انسان سرچشمه میگیرد. به همین جهت است که انسانهای یک جامعه،  همه دارای عین قابلیت واستعداد وخلاقیت نیستند وهر کدام شان، دارای مختصات و ویژه گی های منحصر به خود اند که با همان ویژه گیها از یک دیگر متمایز میگردند.

تا زمانی که انسان، در عرصه زندگی وکار وفعالیت از خود مهارت  ولیاقتی تبارز نداده باشد، نمیتوان در موردش، نظری مشخصی ارائه کرد. فقط در روند کار و در پراتیک زندگی است که ظرفیت انسان وتوانائی هایش متبارز میگردد و دیگران را تحت تاثیر خود قرار میدهد  وحسن نظر یا سوء نظر اطرافیان را نسبت به خود برمی انگیزاند.

مثلاً:انسانها با تبارز قابلیت های خاصی درعرصه های سیاسی، نظامی ،اجتماعی ،فرهنگی ،فلسفی،یا هنری از خود آثاری (چون:کتاب، مقاله، رساله،یا یک اثرهنری از قبیل: آهنگ های موسیقی،مجسمه یا تابلوی نقاشی) برجای میگذارند و بخاطر آفریده های خویش، درجامعه متبارز میگردند و صاحب نام وشهرتی میگردند. شناختن چنین آدمهایی کاری مشکل نیست ومیتوان از روی آثار شان، به طرز تفکر و ایده ها و نیات و پیام شان  پی برد و آنان را برای نسل های جوان حال وآیندۀ جامعه معرفی نمود. جوانان نیزعلاقمند اند تا از کرکتر و کارنامه آدمهای موفق، برجسته وخلاق  تاسی بجویند و شخصیت خود را تکامل ببخشند. طبعاً این احساس آنها را بسوی تلاش برای طی کردن پله های ترقی و تعالی و کسب درجات علمی بالاتر و زندگی آبرومند و فارغ از کژی  و نادرستی تشویق میکند.

آنهای که در ابراز لیاقت، خلاقیت،درایت، کسب علم و فضیلت ، راستی ودرستی  و وطندوستی از آزمون زمان موفقانه عبورکرده باشند، نخبه گانی استند که مایۀ افتخار وسرمشق دیگران میگردند وهمواره الگوی راستی و درستی و انسان دوستی  پنداشته می شوند. اما انسانهای که فاقد استعداد وذکاوت وخلاقیت و لیاقت استند، معمولاً به ریا کاری وتملق و چاپلوسی و دروغ متوسل میشوند، ومعلومدار افراد زبون،اپرچونست وابن الوقتی اند که بخاطر حفظ یا کسب منافع شخصی، سر و گردن خم میکنند و برای جلب توجه ارباب قدرت حاضراند تن به هر پستی بدهند.

هریکی از ما در زندگی روزمره خود، با هردو گروه انسانهای خوب و آدمهای بد و پلید روبرو شده ایم.از آدمهای نیکوکار ونکونام،به نیکی یاد میکنیم واز انسانهای فاسد واستفاده جو و دروغگو  اظهار نفرت وانزجار میکنیم.

از بحث بدور نرویم، بحث برسرمحمد طارق بزگر،یکی از شخصیت های فرهنگی افغانستان مقیم کشورناروی است. بزگر فرزند دره های سرسبز وکوهساران پوشیده ازجنگلات طبیعی و درختان کاج و نشتر ولایت کنر است. کُـنریکی از ولایات دور افتاده در شمال شرق سلسه کوه های هندوکش واقع شده ودارای مناظر طبیعی زیبا و دره های پرجاذبه ودلکش است. دراین دره ها، رودهای سرمست وپرآب با آبشارهای زیبا ودلانگیزاز میان سنگلاخها جریان دارد که مایه حیات انسان وحیوان ونبات منطقه است.

تصویری ازرودخانه خروشان کونر

جناب بزگر، دریک چنین فضای ازاد وخوش آب وهوا، دریک خانواده منور وتحصیل کرده وصاحب قلم پشتون با قابلیت واستعداد خلاقیت  وسرشاراز حب وطن دوستی بدنیا آمد، و از عطوفت والدین وبرادران وخواهران خود، محبت وصفا  وصمیمیت دید و راستی وصداقت شنید و بتدریج بزرگ و بزرگتر شد تا به مکتب رفت و از معلم واستادش نیز درس آزادگی و صداقت ومحبت به وطن  را همانگونه که در خانواده شنیده بود، به تکرار شنید و آموخت. بزرگر وقتی قدم بسن جوانی گذاشت ونزدیک بود صنف یازدهم لیسۀ نادریه کابل راتمام کند وبقیه پله های تحصیل را در وطنش طی کند،  ولی متاسفانه  که تجاوز اتحاد شوروی برکشورش، او را از آغوش مادر وطن به دور ساخت. او درسال 1980 مثل هزاران تن دیگر راه مهاجرت در پیش گرفت  واز کابل به پیشاور پاکستان رفت. در آنجا دروسش را ادامه داد ودر رشته علوم سیاسی و اسلام از پوهنتون  اسلامی پیشاور لیسانس گرفت ودرحالی که 21 یا 22 سال عمرداشت،به کشور ناروی پناهنده شد.

بزگر،درسال 1988 درکشورناوری بحیث یک مهاجر افغانستان از حمایت های اجتماعی وفرهنگی کشورناوری برخوردارگردید، ودر رشته کمپیوتر ومیدیا و کمونیکیشن(مطبوعات وارتباطات)به تحصیل پرداخت.  او درعرصه ژورنالیزم انترنتی نیزدر اسلوآموزش دید ودر تلویزیون دولتی اسلو مدتی کارکرد وسپس به انگلستان رفت ورشته ژورنالیزم را بیشترتقویت کرد. آقای بزگر در پهلوی درس وتحصیل خود در ناروی، در صدد برآمد تا به مردم افغانستان از یک طریق سالم خدمتی انجام دهد. چون علاوه برذوق وعلاقه به مطبوعات ورسانه های جمعی، خود را با دانش وتیوری این رشته از علوم انسانی مجهز کرده بود، دردسمبرسال 1989دست به نشریک مجله ماهانه بنام دعوت زد.  بزگرخود گفته است که کارنشراتی مجله دعوت را در اوج مشکلات، با امکانات اندکی از طریق نوشتن با دست خود آغاز کرد وپس از نشر مجله، خود را مجبور دید تا آن را برای هموطنان نزدیک خود ابتدا در کشورهای ناروی وسویدن ودنمارک توزیع نماید ومصارف پستی را هم از جیب خود بپردازد. بتدریح علاقمندان دعوت در کشورهای دیگر اروپائی وامریکایی بیشتر میشوند واو خود را مکلف می بیند تا دعوت را که حاوی اطلاعات وآگاهی ضروری سیاسی واجتماعی وادبی بود، به بیش از پنجاه وپنج کشور اروپائی وآسیائی وامریکائی برای افغانان برساند.

 با رواج انترنت ومیدیای برقی، درنیمه دوم دهه 90 قرن بیستم،آقای بزگرکار بروز رسانی سایت دعوت میدیا را به زبان های پشتو ودری و انگلیسی ونارویجی باصداقت وطن پرستانه به مردم افغانستان ارائه کرده است.

آقای بزگر بدون وابستگی به سازمان سیاسی خاصی، با دیدگاه فراخ هرگونه نظریات مخالف وموافق را مجال  نشر وامکان تبارز میدهد، به همین لحاظ او مورد احترام  همه افغانان وبخصوص همکاران قلمی ومطبوعاتی خود قراردارد و با خلق خوش وکرکتر عالی ای که از تربیت خانوادگی خود به ارث برده است ، همه را گرویده شخصیت متین و با وقارخود ساخته است. 

اینک از خدمات فرهنگی او به حیث مدیرمسئول دعوت میدیا 29 سال میگذرد. او دراین مدت بطورخستگی ناپذیری  در راه بیداری وتنویر اذهان وشعور جوانان کشور، نقش روشنگرانه خود را منحیث یک افغان وطندوست وخدمتگزار افغانستان به نحو خیلی تحسین برانگیزانجام داده و میدهد.

این همه پشت کار وصرف  وقت و انرژی، بدون تردید ،ناشی ازعشق عمیق او نسبت به مردم کشور وآگاهی دادن به مردمی است که خودش ازمیان انها بیرون آمده است. ازاین جهت جناب بزگر صاحب دین بزرگی برگردن ما افغانها دارد. بنابرین من این خدمات معنوی وبا ارزش اقای بزگر را قابل تقدیر وستایش میدانم وبرای سرفرازی این شخصیت برازنده ویکی از فرهنگیان نخبه کشور عمر طولانی و توفیق مزید از خدا آرزو میکنم .

پایان

ستاسي کمینټ به د پاڼی د مدیریت تر کتني وروسته خپور شي .

Your comment will be published after review by Directorate

Kommentare

Es sind noch keine Einträge vorhanden.
Bitte geben Sie den Code ein
* Pflichtfelder